คู่และคี๋ บวกและลบ ขวาและซ้าย มีและไม่มี

ในโลกนี้เป็นปกติยิ่งนักที่มีขาวและดำ คู่และคี่ สว่างและมืด ใช่และไม่ใช่ ผมใช้ชีวิตอยู่ที่นี่และเราปลูกฝังและสอนรวมทั้งแลกเปลี่ยนกับลูกๆของเราประสาเราๆ ผิดถูกมีบ่อยให้เห็น เราทดลองเราจึงรู้ ลูกสาวคนโตเลี้ยงดูมาอย่างinputแต่ลูกสาวคนเล็กเราปล่อยให้เต็มที่เหมือนกัน ผลที่ออกมาคือเราจ้องมองและเรารู้ตัวว่าเรากำลังเลี้ยงเด็กอัจฉริยะที่สมาธิสั้นคนหนึ่ง แม้โลกภายนอกจะดูเป็นระบบ แต่มันก็เป็นระบบของโลกภายนอกบางอย่างถูก บางอย่างผิด เราไม่นับว่านี่คือมาตรฐาน และผมไม่ใช่นักสัดทัดมาตรฐาน แต่ที่แน่ๆลูกสาวคนเล็กของผมชอบบวกเลข คิดเลข ชอบดนตรี พูดภาษาอังกฤษได้ ออกเสียงชัดแจ๋ว แต่ที่ด้อยคือการอ่านและการเขียน เธอถนัดและชอบวาดรูบ วาดลอกเลียนแบบ ตลอดเวลาที่ผ่านมา อากาศเปลี่ยน ฝนตก หนาวจัด หรือดูไม่ปกติสุขภาพ เราก็ไม่ให้เทวดาตัวน้อยของเราไปโรงเรียน เราก็เลี้ยงดูที่บ้าน อ่านไม่ได้ แต่ไม่ได้หมายความว่าคิดไม่ได้ จินตนาการไม่ได้ ความล้มเหลวของหลายๆระบบของประเทศนี้ทำให้ผมเข็ดหลาบ และผมจึงเป็นคนนอกในสายตาของคนทั่วๆไป และผมก็เป็นคนในของคนทั่วๆไปที่รู้จักผมอีกเช่นกัน.กระดาษเขียนเพลงแผ่นแล้วแผ่นเล่าผมฉีกมันขาดและขยำทิ้งหากมันไม่ใช่ แน่นอนมันเป็นกระดาษที่ฝึกหัดเขียนวาดรูบของลูกสาวและเมื่อมันเป็นขยะแล้ว มันยังเป็นของที่ใช้ได้สำหรับผมอีก ผมใช้ช่องว่างของหน้ากระดาษที่เหลือเขียนเนื้อเพลง และเมื่อผมฉีกทิ้งผมก็รู้สึกคุ้มแล้ว ละทิ้งเพื่ออีกหนึ่งก้าว

เช้าวันพฤหัสบดี

"เพื่อนของหนูบ้านไฟไหม้ และฐานะยากจนสิ่งที่หนูอยากให้พ่อช่วยคือบอกข่าวความเดือดร้อนของเพื่อนของหนูไม่รู้จะมีคนช่วยเหลือไหม?แต่หนูก็จะเอาเงินออมทรัพย์ของหนูไปให้เพื่อนจะได้ไหมป๊ะ?" เช้านี้ผมพบกับเรื่องทุกข์ร้อนของเด็กๆและครอบครัวของเธอ แพรวรุ้ง กาละวิน คือชื่อของเด็กหญิงที่บ้านครอบครัวยากจนหรือลำบากอยู่แล้ว แต่มาเกิดเหตุไฟไหม้เข้าไปอีก ความเดือดร้อนจึงทวีคูณเพราะไหนจะที่หลับที่นอนที่กินและเสื้อผ้าข้าวของ นี่คือหมดตัว.ผมรับปากลูกสาวด้วยการพยักหน้าและเขียนเรื่องนี้ เช้านี้ผมโทรหาตู่ เอกไชย "น้องเอ๋ยจัดงานช่วยเหลือแพรวรุ้งด้วยก็ดีน๊ะ มีอะไรให้ผมช่วยบอกเลยตู่ ไหนๆที่นี่ก็มีกิจกรรมดนตรีอยู่แล่้ว เราน่าจะทำดนตรีให้สังคมด้วยเช่นกัน"ตู่รับปากผมว่าจะไปลองพูดคุยดูเพราะมันไม่ใช่แค่ตู่คนเดียวเรายังมีอีกหลายฝ่ายที่เกี่ยวข้องด้วย.ผมรู้สึกผมได้ทำอะไรไปบ้าง อย่างน้อยๆก็ช่วยเหลือด้วยการพูดคุยกับเพื่อนๆ  ความลำบากใจของผมคือครอบครัวนี้ไม่มีเลขที่บัญชี หรือไม่เคยมีเงินฝากมาก่อนเลยก็ว่าได้ พ่อและแม่อ่านก็ไม่ค่อยออกเขียนก็ไม่ค่อยได้ ผมกำลังมองหาทางเลือกเพื่อช่วยเหลือเด็กคนนี้ในทางอื่นๆอีก และถ้าหากผู้ใดมองเห็นความเดือดร้อนนี้และอยากจะช่วยเหลือกรุณาติดต่อมาที่ผมโดยตรงได้เลย มีอีกอย่างหนึ่งที่มันคาใจผมคือ เครื่องแบบนักเรียนผมมองเห็นประโยชน์ของมันน้อยมาก.คนยิ่งไม่มีอยู่แล้ว เรายังมาจ่ายมาเสียค่าใช้จ่ายและเสียเวลาซักรีดสิงนี้ซื่งเป็นเปลือกนอก อีกนานไหมประเทศนี้จะพัฒนาในทางนี้ มีทางเลือกให้กับสิ่งนี้ โฆษณาหัวโขนผมไม่เห็นว่าพวกเขาทำลาย พวกเขาสร้างมากกว่าlord of the ringยังมีเป็นภาคๆตามออกมาสร้างเงินสร้างรายได้ ของดีมีคุณค่าแค่เขียนเพลงๆนี้คุณก็จะรู้ว่ามันง่ายหรือยากเพียงใด แค่ทำดนตรีก็อ้วกแล้ว แล้วยังมีถ่ายทำอีก กว่างานจะเสร็จจะสวย แล้วต้องมาถูกแบน เด็กมันยังฉลาดมีจินตนาการมากกว่าผู้ใหญ่เสียอีก

คนล้างรถ

cameoอาบน้ำ และเธอถูกผู้ชายคนแรกปลอกปล้ำเธอด้วยน้ำจนเรือนร่างที่แท้จริงโผล่ออกมา ผู้ชายคนที่สองฟอกสบู่ให้เธอจนขาวฟ่องไปทั้งตัว และผู้ชายคนเดิมก็เข้ามารุกเธอด้วยแรงน้ำจากกระบอกฉีด และเมื่อแน่ใจว่าเธอยอมเปียกปอนอย่างศิโรราบ ผู้หญิงอีกสองคนจึงพากันเดินเข้ามาและใช้มือล้วงเข้าไปในทรวงอกและตะโพกของเธอและทำความสะอาดบริเวณนั้นด้วยเครื่องดูดฝุ่นและเมื่อแน่ใจแล้วว่าเครื่องครัวภายในของเธอสะอาดพร้อมแล้วเธอทั้งสองคนจึงไปหยิบผ้าขนหนูมาเช็ดเรือนร่างของเธอจนแห้งสนิท ที่สุดท้ายก็พวกเขาอีกนั่นแหล่ะที่เอาเครื่องดูดฝุ่นมาดูดเอาคราบผงและฝุ่นในที่ซ่อนเร้นออกจนเกลี้ยงเกลา. ไข่เจียวชะอมจ้องมองคนงานที่ช่วยนกันล้างรถของมันอย่างสงสัยและอยากรู้ แต่ที่สังเกตุเห็นคือต้องใช้คน5คนล้างรถหนึ่งคันใช้เวลาร่วมชั่วโมง ใช้แลคตาซอยหนึ่งกล่องและบุหรี่หนึ่งมวนกับการรอคอย ผู้ชายคนที่แก่มากแล้วอายุประมาณ67ขวบปีก็ยังมาทำงานล้างรถ เสียงเด็กๆแถวนั้นเรียกแกว่าลุง และแกเป็นคนที่ปิดงานล้างรถคนสุดท้ายแกทำงานงกๆของแกไม่บ่นไม่อู้ ดูเหมือนแกจะมีโลกส่วนตัวของแกเหมือนกัน. เพลงthe street of londonทำให้ผมจ่ายค่าล้างรถไป200บาททั้งๆที่ค่าบริการนั้น180บาท คนแก่กับเงิน20บาทจะเอาไปทำอะไรได้ในยุคนี้ แต่ผมก็ให้เพราะผมอยากจะรู้สึกดี บางครั้งและหลายๆครั้งผมยอมเสียเงินเพื่อที่จะให้ผมรู้สึกว่าโลกนี้ปกติ เหมือนเดิม มังกรฝ่ายธรรมะบินมาเกาะที่ไหล่ของไข่เจียวชะอมแล้วเอิ่ยถาม "พี่เอ้เดือนนี้อย่าลืมส่งเงินไปให้เจ๊ต้อยน๊ะ" ผมจุดบุหรี่แล้วพยักหน้ากับมันอย่างเงียบๆ "ขอบใจมากเพื่อน" วันนี้ผมจะเข้าเมืองไปเล่นที่ร้านบัสบาร์ สี่ทุ่มพบกันครับ

สามัญ

ฟ้ามีรูเยอะ หยดน้ำก็ไม่เกรงใจดิน คนส่งน้ำแข็งสบถยามบ่าย "ควย หนาวจะอี้ยังจะแดกเหล้าอยู่บ่ะ ขอฮื้อแม่งจ๋มเหล้าต๋ายบ่ะ" เสียงนี้ลอยลมมาขณะที่ผู้คนไม่พลุกพล่าน ฝนตกใครอยากจะมาตลาด? หมาหลบฝนใต้กล่องกระดาษ หนูในตลาดวิ่งสวนกันพลุกพล่าน แมวหลับใหล หมาหลบฝน แม่ค้านั่งจ้องมองตาไม่กะพริบกับเจ้ากล่องสี่เหลี่ยมตอแหล คนชุดขาวที่พูดภาษาอิสราเอล สรรพสิ่งที่มีชีวิตก็ดำเนินตัวเองไปตามบริบทของตัวเอง และเมื่อหลังฝนผมพาตัวเองเดินเข้าไปที่สวนหลังบ้าน งูเขียวที่ลำตัวเล็กลีบยาวเกือบเมตรสร้างเสียงให้เกิดขึ้นขณะที่มันเลื้อยบนกิ่งลำไย ปลาดูเหมือนจะดีใจต่อการปรากฎกายของคนเขียนเพลงเพราะเขามาพร้อมกับอาหารและความอิ่มเอม เพลงใหม่ที่เขียนเสร็จมันหลอนผมและมันตามผมไปทุกๆที่ๆผมอยู่ ฟ้าไม่มีแดดจ้า ฝนพึ่งจะเดินทางจากไป. เช้านี้ลูกสาวของผมพูดกับพ่อของเธอที่อู่รถมอเตอร์ไซค์ด้วยภาษาของคนตาสีฟ้า dad you should brush your teeth ผมพยักหน้าเพราะรู้ดีว่าลูกสาวคือเพื่อนที่ดีที่สุดซี้ที่สุด เธอจะบอกความจริงกับผมเสมอๆ กลับถึงบ้านผมแปรงฟันทันทีเลย.

คนๆเดียวสามารถสร้างโอกาสและปรากฎการณ์ได้

เช้านี้แสงอาทิตย์เกียจคร้าน เมฆหมอกเริงร่ากับงานชุมนุมมหกรรมเครื่องทำความเย็นบนฟากฟ้า ฟ้าเป็นเจ้าภาพงานนี้ นกนับร้อยๆตัวค่อยทะยอยบินเข้ามาชมคอนเสริตนี้ สปอนเซอร์ภาคพื้นดินคือต้นไม้ที่ระริกระรี้กับสายลมชู้รักที่สมสู่กันมานานกัน ผมยืนจ้องมองสิ่งเหล่านี้เช้านี้เพียงลำพัง เสียงของห่านที่ร้องขรมเมื่อเสร็จสิ้นภารกิจถ่ายเทของเหลวให้กัน.ความลับของโลกนี้คือสวรรค์ไม่มีตา เทวดาหลับใหล และมนุษย์นั้นมีอยู่สองประเภท ประเภทแรกดิ้นรนขนขวายและวิ่งเข้าหาโอกาส ประเภทที่สองคือนอนกระดิกตีนอยู่ที่บ้านด้วยถูกปลูกฝังมาให้เกียจคร้าน ผมคิดว่าผมเป็นคนชนิดแรก ผมติดต่อไปยังเจ้าของค่ายสนุกนึก หรือโหน่งสนุกนึกเช้านี้ด้วยไคร่อยากจะฟังความคิดความเห็น เพราะมีคนถามมาตลอดว่าอัลบั้มไม่มีขายแล้ว? และโหน่งก็ยังเป็นเพื่อนที่รับฟังและแนะนำผมได้เหมือนเดิม BIG BOSSก็คงจะไม่มีปัญหาเพราะว่ายุคนี้สังคมนี้เพื่อนที่สนิทกันเท่านั้นพร้อมที่จะส่งเสริมกัน อะไรคือกำไรของคุณๆที่จะturn overกลับไป? เรื่องสั้นที่ผมจะเขียนใหม่อีกสองเรื่องจะถูกบรรจุลงในปกอัลบั้มชุดนี้ และเพลงใหม่ๆของผมและเพื่อนๆจะถูกบรรจุเพิ่มลงไป ผมเชื่อว่าโอกาสจะสร้างคนและคนจะสร้างโอกาสและปรากฎการณ์ได้เช่นกัน.บล็อคของผมเรียกง่ายๆว่า ไข่เจียวชะอมครับ.

คำนำ

ความรักเป็นเรื่องที่ยิ่งใหญ่ของมนุษย์และของทุกๆสิ่งที่มีชีวิตในทั่วสากล โลก ความรักเป็นเรื่องที่ฝังลึกและสำแดงอิทธิฤทธิ์ออกมาในเวลาที่มันสุกงอม time and space เป็นคำพูดที่ผมมักจะนำมาใช้ประกอบการคิดและการเขียนของผม ความรักดูเป็นเรื่องยิ่งใหญ่สำหรับผมมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว ผมรักที่จะรัก รักที่จะคิด รักที่จะฝัน รักที่จะเขียน รักที่จะสร้าง ผมมองเห็นความรักคือpassionในเวลาเดียวกัน ลิงกอริลล่าจ่าฝูงรักลูกๆและเมียในโขลงของมันๆต่อสู้และฆ่าเพื่อยู่รอดและ ปกครอง ผมก็ไม่เถียงว่านี่ก็คือความรักและเพราะความรัก แม่สุนัขหวงลูกๆเพราะที่ผ่านๆมาเธอพบปะแต่ความน่ากลัวชั่วร้ายเธอจึงมองโลก อย่างน่าหวาดกลัวเราจึงไม่แปลกใจที่พบเห็นแม่สุนัขที่กำลังให้นมลูกและแยก เขี้ยวขู่คำรามเราแม้ว่าเรากำลังจะไปเยี่ยมไข้และดูแล หากแต่เธอไม่รู้ นี่ก็คือความรัก ความรักของเด็กหนุ่มที่ปวดร้าวแล้วแสดงอารมณ์กับฝักบัวร้องไห้เช่นในหนังผม ก็เห็นว่านี่คือความรักเช่นกัน ผมกับวัย53ขวบปีก็ยังมีความรักอยู่และใช้ชีวิตกับความรัก ผมอยากจะเขียนบันทึกสิ่งเหล่านี้ออกมาเป็นบล็อคของผม เป็นเรื่องราวของผม เป็นความรู้สึกของผม เป็นเรื่องส่วนตัวของผม และเป็นพื้นที่ส่วนตัวของผม เรื่องอาหารของผม เรื่องดนตรีของผม เพลงของผม เพื่อนๆของผม เรื่องสั้นของผม และนวนิยายของผม สิ่งแวดล้อมของผม คิดไว้นานแล้วและวันนี้จึงได้นั่งลงทดลองทำดู เขียนดูนำสาระมาให้เพื่่อนๆเข้าใจผมและผมรู้ว่าผมนั้นยังเป็นนักศึกษาเช่น เดียวกับทุกๆท่านยังมีอีกหลายสิ่งหลายอย่างมากมายยิ่งนักที่เราไม่ได้รู้กัน ขอขอบพระคุณที่สนใจและติดตามครับ

2518เป็นปีที่ผมได้เรียนอยู่ชั้นประถม6 และเพลงที่ผมเคยได้ยินก็มาจากผู้ชายคนนี้ คนกับควาย

แด่...ซูโม่

สนามบิน โรงแรม ฉันมาถึงตอนสาย ฉันนั่งอยู่บนระเบียง ทิวทัศน์เธอมหัศจรย์ จ้องมองแม่น้ำ มองดูเรือ ดูคน มองดูสะพาน ฉันมองเห็นเจ้ารุ้งกินน้ำ แต่ฉันไม่เห็นเธอ ฉันขึ้นเวทีพบความแปลกใจ เธอเองคงจะไม่รู้ ฉันเล่นบทเพลงของเธออีกครั้ง รางวัลคือคนดู ได้เห็นพวกเขาร้องเพลงกับฉัน ได้เห็นพวกเรารักและกอดกัน ฉันไม่เห็นเธอ ที่รักฉันรู้ เธอเปลี่ยนไป. ฉันกลับ กลางคืน ฉันไม่รู้จะไปไหน ถึงบ้าน ที่วังเวง ความเหงาเยือนสนิทข้างใน บ้านที่เงียบเหงา ฉันทำเป็นว่ามีเธอนั้นข้างกาย ในความอ้างว้าง ในความโหดร้าย เจ้าหกสายคือเพื่อนแท้. ฉันเล่นบทเพลงของเธออีกครั้ง ปลอบประโลมตัวเอง ฉันอยากให้มันเหมือนเดิมอีกครั้ง มันไม่อาจจะเป็นจริง สุดท้ายก็รับไม่ไหว สุดท้ายน้ำน้อยๆก็ไหล ชะโลม ร้อนผ่าว ที่รัก เพราะเธอ นั้นจากไป.  นี่คือส่วนหนึ่งของเพลง เร็วๆนี้คุณๆจะได้ฟังมันกับ  ซูโม่สุทธิพงษ์ คงชุมได้แน่นอนครับ

หมาหลังอาน#1

เรื่องมันเริ่มตรงที่พนักงานของบริษัทที่รับจ้างขนของนั้นเผลอโยนลูกบอล เทนนิสสีเขียวเข้าไปในรถสิบล้อที่จอดรอคอยการขนของคันนั้น แต่มันไม่ได้จบแค่นั้น หมาหลังอานสีดำของเจ้าของบ้านที่รักและผูกพันธ์กับลูกบอลลูกนั้นกระโดดเข้า ไปในรถ แต่เหตุการณ์มันดำเนินไปได้แค่ไม่วินาทีเท่านั้นเจ้าของรถก็เดินมาปิดประตู หลังรถบรรทุกและสตาร์ทรถออกไป นี่เท่ากับว่าหมาสีดำหลังอานตัวนั้นก็ร่วมเดินทางไปด้วย ที่น่าจดจำคือรถบรรทุกคันนั้นป้ายทะเบียนระบุว่ารถคันนี้มาจากภาคเหนือ และมันกำลังจะลำเลียงของไปส่งที่หมายปลายทางก็คือภาคเหนือนั่นเอง.ที่ปั้ม น้ำมันระหว่างทางคนขับรถแวะทำธุระซื้อของที่เซเว่นอีเลเว่นประจำสถานีน้ำมัน ฝนตกปรอยๆ เสียงเพลงดังมาจากตัวรถและในรถยังมีคนร่วมทางมาอีกคนหนึ่งเป็นเด็กหนุ่มที่ อายุไม่เกิน30แต่ว่ากำลังหลับอยู่ ส่วนคนขับนั้นอายุน่าจะประมาณ30เศษๆ เสียงข่าวถูกเปิดออกมาสลับกับเพลงที่เจ้าของรถเปิดดังทิ้งไว้เป็นเพื่อนแก้ เหงา แต่มันอาจจะไม่ได้เข้าไปในหูของเขาหรือใครๆเลยก็ได้.รถคันนี้พึ่งจะออกจาก บ้านหลังนั้นและเดินทางมาได้แค่เศษหนึ่งส่วนสี่ของระยะทางเท่านั้นเอง ข้างหน้าคือภูเขา ฝนตก ทางแยก แสงไฟจากรถคันแล้วคันเล่า ฝนหนาเม็ดจนที่ปัดน้ำฝนนั้นต้องเปิดให้ถี่เข้าไว้ ทางกำลังลงเขา ทางโค้งข้างหน้าถ้าหากว่าใช้ความเร็วเกินร้อยหรือน้อยกว่านั้นซัก80ก็ยังไม่ มีทางรอดเพราะมันเป็นทางโค้งที่พื้นผิวถนนไม่เรียบและมีน้ำขังอยู่จนล้นออก มาเพราะปริมาณของน้ำฝน คนขับรถนั้นใช้หนทางนี้มาร่วมสองปีแล้วและเขาคิดว่าไม่มีอะไร ก็แค่ลดความเร็วลงก็จะผ่านมันไปได้ น้ำหนักของรถและสิ่งของที่บรรทุกในรถนั้นหนักกว่าหกตันและแรงกระแทกของ น้ำหนักนี่เองทำให้รถเสียการทรงตัวและเอียงวูบเข้าทางซ้ายอย่างรวดเร็วและ ถึงแม้จะมีที่กั้นถนนเป็นแท่งคอนกรีตขวางไว้แต่มันก็หยุดรถที่มีน้ำหนักมาก ขนาดนี้ไม่ได้.

หมาหลังอาน#ตอน2

น้ำหนักของรถนั้นหกตันเป็นอย่างต่ำ แต่บวกกับสิ่งของที่บรรทุกมาด้วยแล้วน่ากลัวว่าน้ำหนักหกตันจะไม่ถูกต้องเสียแล้ว บวกกับความเร็วที่พุ่งมาแล้วก็พุ่งตกลงไปในเหวข้างล่าง มันทำให้ไม้ยืนต้นขนาดเล็กและกลางล้มระเนระนาด กะบะด้านซ้ายของรถกระแทรกเข้ากับต้นไม้อย่างแรงและมันจึงถูกเปิดออกมาอย่างง่ายดายเหมือนเด็กสองขวบฉีกกระดาษ มันชนต้นไม้แล้วก็หัวทิ่มพลิกคว่ำหมุนและกลิ้งลงไปข้างล่างลงไปอีก ชายหนุ่มที่นั่งมาด้วยร่างของเขากระเด็นออกไปจากรถและร่างของเขากระแทกเข้ากับต้นไม้แต่มันก็ไม่ได้สิ้นสุดแค่นั้นแรงเหวี่ยงทำให้ร่างของเขาหมุนกลิ้งลงมาตามความลาดชันของเหวและกระเด็นไปสงบนิ่งอยู่กับโคนต้นไม้ส่วนรถนั้นหมุนกลิ้งลงมาจนเกือบจะสุดก้นเหวแล้วหัวของรถก็ทิ่มเข้ากับหินก้อนใหญ่ ประตูด้านหลังของรถบรรทุกก็เปิดออกมาเพราะแรงกระแทกที่หนักหน่วง กล่องกระดาษ กล่องไม้ลัง จักรยาน ตู้เย็น ที.วี. ตู้เสื้อผ้า เครื่องซักผ้าและหมาหลังอานสีดำก็ถูกโยนออกมาอย่างแรงจากรถบรรทุกด้วย มันเป็นสิ่งมีชีวิตชนิดเดียวตัวเดียวเท่านั้นที่รอดชีวิตจากอุบัติเหตุนี้ .