หมาหลังอาน#1

เรื่องมันเริ่มตรงที่พนักงานของบริษัทที่รับจ้างขนของนั้นเผลอโยนลูกบอล เทนนิสสีเขียวเข้าไปในรถสิบล้อที่จอดรอคอยการขนของคันนั้น แต่มันไม่ได้จบแค่นั้น หมาหลังอานสีดำของเจ้าของบ้านที่รักและผูกพันธ์กับลูกบอลลูกนั้นกระโดดเข้า ไปในรถ แต่เหตุการณ์มันดำเนินไปได้แค่ไม่วินาทีเท่านั้นเจ้าของรถก็เดินมาปิดประตู หลังรถบรรทุกและสตาร์ทรถออกไป นี่เท่ากับว่าหมาสีดำหลังอานตัวนั้นก็ร่วมเดินทางไปด้วย ที่น่าจดจำคือรถบรรทุกคันนั้นป้ายทะเบียนระบุว่ารถคันนี้มาจากภาคเหนือ และมันกำลังจะลำเลียงของไปส่งที่หมายปลายทางก็คือภาคเหนือนั่นเอง.ที่ปั้ม น้ำมันระหว่างทางคนขับรถแวะทำธุระซื้อของที่เซเว่นอีเลเว่นประจำสถานีน้ำมัน ฝนตกปรอยๆ เสียงเพลงดังมาจากตัวรถและในรถยังมีคนร่วมทางมาอีกคนหนึ่งเป็นเด็กหนุ่มที่ อายุไม่เกิน30แต่ว่ากำลังหลับอยู่ ส่วนคนขับนั้นอายุน่าจะประมาณ30เศษๆ เสียงข่าวถูกเปิดออกมาสลับกับเพลงที่เจ้าของรถเปิดดังทิ้งไว้เป็นเพื่อนแก้ เหงา แต่มันอาจจะไม่ได้เข้าไปในหูของเขาหรือใครๆเลยก็ได้.รถคันนี้พึ่งจะออกจาก บ้านหลังนั้นและเดินทางมาได้แค่เศษหนึ่งส่วนสี่ของระยะทางเท่านั้นเอง ข้างหน้าคือภูเขา ฝนตก ทางแยก แสงไฟจากรถคันแล้วคันเล่า ฝนหนาเม็ดจนที่ปัดน้ำฝนนั้นต้องเปิดให้ถี่เข้าไว้ ทางกำลังลงเขา ทางโค้งข้างหน้าถ้าหากว่าใช้ความเร็วเกินร้อยหรือน้อยกว่านั้นซัก80ก็ยังไม่ มีทางรอดเพราะมันเป็นทางโค้งที่พื้นผิวถนนไม่เรียบและมีน้ำขังอยู่จนล้นออก มาเพราะปริมาณของน้ำฝน คนขับรถนั้นใช้หนทางนี้มาร่วมสองปีแล้วและเขาคิดว่าไม่มีอะไร ก็แค่ลดความเร็วลงก็จะผ่านมันไปได้ น้ำหนักของรถและสิ่งของที่บรรทุกในรถนั้นหนักกว่าหกตันและแรงกระแทกของ น้ำหนักนี่เองทำให้รถเสียการทรงตัวและเอียงวูบเข้าทางซ้ายอย่างรวดเร็วและ ถึงแม้จะมีที่กั้นถนนเป็นแท่งคอนกรีตขวางไว้แต่มันก็หยุดรถที่มีน้ำหนักมาก ขนาดนี้ไม่ได้.